| KorN's profilei k 0 r n * { หมาหงอย }PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
August 13 in da past*
in da past at เสาธง เหล่าเดกๆ สารสิท ยืนอยุ่หน้าเสาธง
ยืนฟังโอวาท ของครูท่านนึง ที่ข้าพเจ้าเคารพนับถือมาก
ท่านนั้นคือครูเรือง ผู้ซึ่งสอนวิชาคณิตศาตร์ให้กับข้าพเจ้า
ได้กล่าวไว้ว่า " ยิ่งเรียนยิ่งโง่ ยิ่งโตยิ่งเคอะ "
เหล่านักเรียนที่ได้ฟังต่างหัวเราะชอบใจกับคำพูดนั้น รวมทั้งข้าพเจ้า
หัวเราะ??
จนเมื่อข้าพเจ้าได้เรียนสูงขึ้น โตขึ้น มีความรุมากขึ้น
วันเวลาผ่านไปนาน
.........
.....
...
..
.
*
จนมาวันนึง
ข้าพเจ้าต้องใช้ความรุที่มี ในการเอาตัวรอดในสังคม สังคมนึง
ที่เต็มไปด้วย ความเครียด ความน่าเบื่อ ความเซง
*
แต่ทามไม ทำไม ทุกครั้งที่มีบททดสอบจากสังคมนั้น
ข้าพเจ้าถึงผ่านการทดสอบนั้นได้อย่างเอน็ดอนาจ
ทั้งๆที่ข้าพเจ้าก้อมีความรุมากขึ้น
หรือว่าคำกล่าวที่ครูสอนไว้มานจะเปงจริง
*
ถ้างั้น
in da past
พวกเราหัวเราะ อารายกันหรอ ??
ps
ครายอ่านแร้วรุเรื่องถือว่าเก่ง เพราะกุก้องง
ตอนนั้น กุ หัวเราะอาราย ไม่รุ แต่ตอนนี้ที่รุคือ กุ หัวเราะไม่ออก -*-
ขนาดในเกมที่แข่งกาน กุยังได้คะแนนน้อยที่สุดเรย สัด เอ้ย
ถ้ามีทางออกเหลืออยุ่ 3 ทาง เลือกไรดีวะ
1.ตึก 3 ชั้น 4
2. ทำนา เลี้ยงตัวเอง(ควาย)
3. เดินต่อไป ทั้งๆที่ไม่มีขาและมือ (นิยาม : หมดหนทางเดินต่อ แต่ยังกัดฟันสู้ ด้วยความหวังอันริบหลี่)
เลือกไรดีครับ เฮ้ออออ !!!!!
ตกมีนบ่อยๆค่อยๆชิน ฉันจะทิ้งมันสักวิชา ก้อคงต้องแร้วแต่มีน
ใจมานยอมเพราะตกมีน ฉันคงต้องหาทางออก
ด้วยกานไปเอาใบถอนที่ห้องทะเบียน
อาจจะเหงว่าฉ๊านยังยิ้ม หัวเราะได้ทุกนาที อาจจะเหงฉันมีชีวิตดีๆ เหมือนคนไม่เปงไร
แต่ลึกๆ แร้วครายจะรุ ถึงแม้ฉันมีฟามสุขเท่าไร แต่ลึกๆในใจข้างใน น้ำตายังคงไหลอยุ่
Comments (9)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://ik0rn.spaces.live.com/blog/cns!F38C51816DD0B8E2!486.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
